woensdag 9 oktober 2013

De 'So Relatable-tag' door Blog By Patries

Sommige dingen zijn best wel herkenbaar. Soms denk je dat jij de enige bent die iets kijkt, iets raars doet, iets leuk vind, iets raar vind, of ergens verslaafd aan is. Dan kom je er uiteindelijk toch vaak achter dat er altijd mensen zijn die precies hetzelfde hebben, en dat is ergens toch wel fijn. Dus thank god toen ik een tijdje terug terecht kwam bij site www.sorelatable.com', want hier staat van alles wat herkenbaar is voor jou... en mij!





Dit vind ik zo beschamend haha. Ik heb heel vaak dat iemand iets zegt, ik zeg 'wat?', diegene herhaalt zichzelf, ik zeg nog iets harder 'wat?', diegene herhaalt het nogmaals (nu wordt het toch wel wat gênant) en als ik het dan nog niet hoor, knik ik maar gewoon vriendelijk.


Ook heel herkenbaar dit. Soms moet ik midden in het centrum op iemand wachten, en of het nou aan mij ligt weet ik niet, maar dan zie ik al-tijd mensen mij raar aankijken. Ik besluit dan toch maar op mijn telefoon te kijken en te doen alsof ik heel sociaal actief ben, maar dat valt dan wel mee. (ik check dan stiekem even Facebook ofzo...)


Dit is een les die goed bij mij binnengekomen is de laatste paar jaar. Als ik in de les zit geloof ik heilig in mezelf en weet ik zeker dat ik bepaalde dingen wel onthoud (een datum, een huiswerkopdracht), maar nee, ik vergeet het altijd. Ik moet het gewoon altijd opschrijven. Lesson learned.


Mijn god, waarom ik hier nog steeds last van heb weet ik niet, maar als ik mijn moeder kwijtraak in de supermarkt raak ik echt in paniek. Ik wil ook niet als een idioot door de supermarkt schreeuwen, maar ik snelwandel dan toch de winkel door in de hoop mijn moeder terug te vinden... Ik word vooral angstig als ik alleen bij de kassa sta en mijn moeder moest nog 'snel' even iets pakken. Tegen de tijd dat ik al bij de cassière sta, komt ze pas aangehold. Ik heb dan geen geld bij me, dus dat zorgt toch voor zweethandjes. Ik doe genoeg alleen, dus waar die angst vandaan komt weet ik niet haha. Iemand die hier nog meer last van heeft?


Jep, dit heb ik vooral voordat ik naar bed ga. Ik vermaak mijzelf echt met de scenario's die ik in mijn hoofd verzin. Een mooie rol die ik heb gescoord in een film of tv-serie bijvoorbeeld. Stiekem hoop ik dan dat het lot mij goed gezind is en dat het ooit echt gebeurt, maar in mijn hoofd kan ik mijn fantasie gelukkig al de vrije loop laten.


Hier moest ik wel erg om lachen, want hoewel ik het echt niet erg vind om met familieleden aan de telefoon te praten, vind ik dit wel heel irritant. Zit ik rustig op de bank tv te kijken of iets dergelijks, hoor ik in een keer naast me 'Wil je Patricia nog even spreken? Ja? Hier is ze hoor.' Nog even een valse blik naar mijn moeder werpen en vervolgens heel vrolijk 'Hooooi' zeggen door de telefoonhoorn. Het gebeurt vaak...


Tsja, helaas gebeurt dit ook vaak... soms kijk ik gewoon even op een webshop, stop alles wat ik mooi vind in het winkelwagentje en als ik uiteindelijk het totaal bekijk, klik ik vaak toch de site weer weg. Jammer dat ik geen geld als water heb, anders had ik inmiddels heel wat volle virtuele winkelwagentjes thuis in mijn kast hangen.


Bleeeh, ik vind mijn eigen stem zo verschrikkelijk op film. Ik heb best een lage stem en als ik het terug hoor, kan ik toch wel een beetje door de grond zakken. Vooral mijn lach vind ik verschrikkelijk, terwijl iedereen hem zo aanstekelijk vind. I don't see it.


Ja, erg vervelend deze haha. Vriendinnen vragen soms wel aan mij wat ze moeten doen in bepaalde situaties en volgens mij geef ik best goed advies, maar zelf heb ik geen vriend... nee, ik zit er niet eens in de buurt. Achja, voordat het zover is geef ik vrienden nog met plezier advies.


Waarom ik dit vervelend vind, is voor mij ook een raadsel. Ik heb niks te verbergen, dus waarom vind ik het dan zo vervelend als mensen over mijn schouder meekijken? Ik heb er geen verklaring voor, maar het is voor mij erg herkenbaar.


Dit is echt een puntje wat ik irritant vind aan mezelf. Ik klaag als ik het huis uit moet en ik klaag als ik thuis ben en ik heb niks te doen. Wat wil ik nou eigenlijk? Ik ben best wel lui, dat geef ik eerlijk toe, maar ik kan ook niet tegen verveling. Gelukkig wordt het bijna altijd leuk als ik het huis uit moet, en als ik thuis ben vermaak ik mij ook vaak prima.


Als ik een leuk gesprek heb met iemand op Whatsapp en ze laten daarna een paar uur niks van zich horen om vervolgens weer te reageren is het gevoel wel echt weg. Het gesprek wordt daarna vanzelf weer leuk, maar in de eerste instantie is het leuke gevoel toch weg.


Als mensen praten terwijl ik iets aan het typen ben, typ ik vaak mee wat ze tegen mij zeggen. Best wel vervelend, dus gelukkig blog ik bijna altijd alleen. ;)

Dit was het lijstje met een aantal zeer herkenbare dingen. Volgens mij is hier nog geen tag van, dus ik doop dit officieel om tot de 'So Relatable-tag'. Neem hem gerust over als je hem leuk vind, met de dingen die voor jou herkenbaar zijn. Kijk even op www.sorelatable.com voor inspiratie. Ik vond het erg leuk om te doen en misschien doe ik hem wel nog een keer, want er zijn nog genoeg herkenbare dingen over.

In welke bovenstaande 'So Relatables' herken jij jezelf? Dat vind ik leuk om te horen, want dan voel ik me niet zo alleen. :)

Blog By Patries

Geen opmerkingen:

Een reactie plaatsen